Home
Foren
Kinderwunscharchiv
Fruchtbarkeitsmassage
Trauer

Seminare
Bücher von Birgit Zart
Kontakt
Impressum, Datenschutz und Co











 
World Wide Women
Was steckt hinter dem Projekt: "World Wide Women"?Italienisch: Benvenuto a questo posto internationaleIo sono il tuo bambinoNostalgiaUngarisch: Isten hozta itt ezen az internacionális oldalonA hormonok szabályozzák a szervek müködését- Hormonen regulieren die Organfunktionen Amikor gyermek lelkek beszélnekPozitív programok Én vagyok, a gyermeked (Ich bin dein Kind) Petevezeték átjárhatósága (Eileiter durchgängigkeit; Briefe aus dem Forum) Griechisch: Καλώς ήρθατε στον διεθνή μας χώρο Πως μπορούμε να αποκτήσουμε παιδίΗμερολόγιο της επιθυμίας για παιδίΗ επιθυμία για παιδί στον άντρα και την γυναίκα Eine sehr schöne Geschichte _ Μια πραγματικά όμορφη ιστοριαΗ επιθυμία για παιδί στον άντρα και την γυναίκα (WunschmütteΗ κατάλληλη στιγμή (Vom richtigen Zeitpunkt)Πρόλογος (Vorwort)Σχέδια για το μέλλον (Lebenspläne)Ανασφάλεια (Verunsicherung)Η κατάλληλη στιγμή (Vom richtigen Zeitpunkt)Η κοινωνική πατρότητα (Gesellschaftliche Vaterschaft)Πως μπορούμε να αποκτήσουμε παιδίEmfangen heißt sich finden lassen!Σύλληψη σημαίνει…. Να αφήσουμε να μας βρου_ Κεφάλαιο vi. Η συνάντηση με το παιδί που κρύβουμε μEnglisch: Welcome to this international placeThe gift of getting pregnant I am your child (ICH bin Dein Kind)When baby souls are speaking (Wenn Kinderseelen sprechen) Desire ( for a baby)Learning to conceive Golden GirlThe Power of GratitudeThe global silver-lineSay "Yes, I do want a child"Fairytale of the sad sadnessCollection of positive sentencesWho is allowed to have a child and who isn’t? The First PrayerFranzösisch: Salut et bienvenue Je suis ton enfant (ich bin Dein Kind)Le rhythme de vie- etre triste si la mentruation arrivepositiverRussisch: добро пожаловать Spanisch: Yo soy tu hijo

Σχέδια για το μέλλον (Lebenspläne)

 

Όλοι κάνουμε σχέδια για το μέλλον μας. Κάνουμε την εκπαίδευσή μας με συγκεκριμένο τρόπο και ακολουθούμε ορισμένους κανόνες. Έπειτα συνεχίζουμε την επαγγελματική μας σταδιοδρομία. Έτσι προχωράμε και στον ιδιωτικό τομέα: Αρχικά μαζεύουμε χρήματα για την πρώτη μας επίπλωση, μετά για το DVD, ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα ή ένα μικρό σπιτάκι. Μια τέτοια ζωή εύκολα σχεδιάζεται γνωρίζοντας από μικρά παιδιά ότι όσο μεγαλύτερη η επιθυμία, άλλο τόσο χρειάζεται να αγωνιστούμε, να δουλέψουμε και να αποταμιεύσουμε για επιτύχουμε τους στόχους μας.

Το ίδιο νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε και με την οικογενειακή μας ζωή. Πρώτα να τελειώσουμε την σχολή μας, έπειτα να βρούμε έναν κατάλληλο σύντροφο, με τον οποίο να είμαστε αρκετό καιρό μαζί ώστε να νιώθουμε ότι σίγουρα είναι ο κατάλληλος, μετά ο αρραβώνας, μετέπειτα ο γάμος, η αρχή για μια δική μας οικογένεια. Και όταν αποκτήσουμε όλα αυτά ψάχνουμε για ένα διαμέρισμα με ένα επιπλέον δωμάτιο για να μην χρειαστεί να μετακομίσουμε όταν έρθει το πρώτο παιδί.

Επίσης προγραμματίζουμε και το πρώτο παιδί. Να μην έρθει ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά, προπαντός όμως να είναι όλα έτοιμα για να το υποδεχτούμε σε έναν κόσμο όπως εμείς τον φανταζόμαστε. Αλλά μέσα μας πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτός ο οικογενειακός προγραμματισμός δεν ευσταθεί γιατί στην τύχη και την αγάπη δεν μπορούμε να βάλουμε πρόγραμμα. Παρόλα αυτά εξακολουθούμε να ενεργούμε κατά αυτό τον τρόπο. Έστω και αν δεν έχουμε βρει τον ιδανικό σύντροφο και μελλοντικό πατέρα, συνεχίζουμε να ακολουθούμε τον στόχο μας και να τον ψάχνουμε ξέροντας ότι αυτός είναι η αρχή για να ολοκληρωθεί η επιθυμία μας να αποκτήσουμε παιδί.

Αυτό το σχέδιο ζωής και οικογένειας είναι η βάση της αντισύλληψης. Τι προβλέπει η φύση για μας; Από μικρά κορίτσια φτάνουμε στο σημείο αναπαραγωγής, προτού καν ολοκληρωθεί η διαμόρφωση του σώματός μας. Πόσο χρονών ήμασταν όταν το σώμα μας στην μέση ή κατά το τέλος της εφηβείας προμήνυσε με την πρώτη μας περίοδο ότι είναι έτοιμο να γεννήσει παιδί. Αυτή είναι και η στιγμή που οι μητέρες μας και ο περίγυρος μας προειδοποιούν: «Μην τύχει και έρθεις με παιδί στο σπίτι και χαλάσεις όλη σου την ζωή». Τότε αρχίζουμε να παρεμποδίζουμε μια πιθανή εγκυμοσύνη με αντισύλληψη.

Για να το πω πιο καθαρά. Από μικρές προετοιμαζόμαστε να γίνουμε κάποια μέρα μητέρες. Ναι, αρχικά μιμούμασταν περήφανες τις μητέρες μας σπρώχνοντας το καινούριο καροτσάκι για τις κούκλες στους δρόμους, κάνοντας μπάνιο τον αγαπημένο μας αρκουδάκι ή χτενίζοντας περίτεχνα τα μαλλιά της Barbie. Βέβαια ξέραμε τότε ότι τα παιδιά τα κάνουν οι μητέρες και όχι τα μικρά κοριτσάκια. Με την πρώτη μας περίοδο αυτό το σκεπτικό αλλάζει. Ξέρουμε λοιπόν ότι τώρα μπορούμε να γίνουμε μητέρες και έχουμε προετοιμαστεί καλά γι’ αυτόν τον ρόλο.

Η πραγματοποίηση του οικογενειακού μας προγραμματισμού μπορεί να είναι στο μακρινό μέλλον, αλλά βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι έχουμε τις μητρικές ικανότητες από τότε έως σήμερα. Έτσι όλα αυτά τα χρόνια υπήρχε στο μυαλό μας η κρυφή σκέψη: Μια μέρα θα μπορέσω κι εγώ να αποκτήσω παιδιά.
Ίσως να συναντήσαμε αυτή την σκέψη με τον εφηβικό μας έρωτα όταν ανακαλύψαμε την σεξουαλικότητά μας. Ίσως και όταν ήμασταν περήφανες για το πρώτο μας εισόδημα, να κάναμε μια πολύ αόριστη σκέψη, καθαρά θεωρητική, ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε και παιδί με αυτό. Δεν έχει σημασία που συναντήσαμε αυτή τη σκέψη ανεξάρτητα αν έγινε συνειδητά ή ασυνείδητα, ήταν εκεί κρυφή και γλυκιά.
Εάν φτάσαμε σε ένα σημείο της ζωής μας που λέμε ότι τώρα θέλω ένα παιδί, να είστε σίγουρες ότι δεν είναι τόσο καινούργια σκέψη όσο νομίζουμε.

Αμφιβολίες (Leise Zweifel)

Τι αλλάζει στην ζωή μας από την στιγμή που αποφασίσαμε με τον σύντροφό μας να αποκτήσουμε παιδί; Εξωτερικά μάλλον τίποτα. Μέσα μας τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η χαρά μόνο, που στο πρόγραμμα της ζωής μας, έφτασε επιτέλους η στιγμή της μεγάλης αλλά και ευσυνείδητης απόφασης για την απόκτηση παιδιού, μπορεί να μαγέψει ένα ονειροπόλο χαμόγελο στο πρόσωπο μιας γυναίκας. Κάνουμε όνειρα, φανταζόμαστε τον εαυτό μας με το παιδί, το γέλιο του, τα χάδια του. Αρχίζουμε να προετοιμαζόμαστε για το παιδί.

Πολλά θα αλλάξουν. Ο μελλοντικός πατέρας ξεχνάει το όνειρό του για σπορ αυτοκίνητο και ψάχνει σιγά σιγά ένα οικογενειακό. Η μητέρα σκέφτεται που θα βάλει το κομπιούτερ της όταν το γραφείο γίνει παιδικό δωμάτιο. Και οι δυο χαζεύουνε κρυφά άλλους γονείς που σπρώχνουν τα καροτσάκια στους πεζόδρομους και αναρωτιόνται πως θα νιώθουν όταν φτάσουν κι αυτοί στο ίδιο σημείο. Το πιο ωραίο είναι οι πρώτες επισκέψεις στα μαγαζιά με τα μωρουδιακά.

Πολλά είναι ακόμη ακαθόριστα: Πως θα είναι η καθημερινότητα όταν θα είμαστε όλη μέρα στο σπίτι και θα κάνουμε τις νοικοκυρές; Θα φτάνουν τα χρήματα; Πόσο καιρό θα λείψουμε από την δουλειά μας; Πως θα είναι οι διακοπές με το παιδί; Θα χρειαστούμε Babysitter; Θα μπορέσουμε να μεγαλώσουμε το παιδί μας τόσο καλά όσο καταφέρνουμε άλλα πράγματα στην ζωή μας;
Τέτοιες σκέψεις θα κάνουμε και όχι μόνο. Ανήκουν στην ρομαντική πλευρά της επιθυμίας για παιδί και είναι τελείως φυσιολογικές. Με αυτόν τον τρόπο η φύση μας προετοιμάζει για τον μελλοντικό μας ρόλο ως γονείς.
Θα μας απασχολήσουν όμως κι άλλες σκέψεις: Τι θα γίνει αν δεν έρθει το παιδί άμεσα; Θα είμαι νέα μαμά ή μεγάλη σε ηλικία; Είμαι υγιείς για να αποκτήσω παιδί; Μπορώ να μείνω έγκυος;

Εάν έχετε ή είχατε κι εσείς τέτοιες σκέψεις το παρελθόν, τότε θέλω να σας καθησυχάσω. Σχεδόν κάθε γυναίκα έχει αναρωτηθεί αν μπορεί να μείνει έγκυος. Οι σκέψεις σας γυρίζουν πίσω στο παρελθόν, σε περιόδους που δεν παίρνατε σοβαρά την αντισύλληψη ή την ξεχνούσατε, σε διάφορες σχέσεις και στάδια της ζωής σας. Καμιά φορά γυρίζετε στα παιδικά σας χρόνια και θυμάστε που αναρωτιόσαστε πως θα ήταν αν γινόσασταν μητέρα, ή τι έλεγε η μητέρα και οι συγγενείς σας για την μητρότητα. Στο ιατρείο μου ακούω συχνά το ένα η το άλλο σχόλιο από την παιδική ηλικία των ασθενών μου, το οποίο θυμούνται πολύ καλά. «Θα γίνεις υπέροχη μητέρα» ή «Κάνε κι εσύ παιδιά και θα καταλάβεις πόσο δύσκολο είναι».

Ακόμη και μια γυναίκα που έμεινε έγκυος αλλά δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να γεννήσει το παιδί της κάνει τέτοιες σκέψεις. Δεν σκέφτεται μόνο αν μπορεί να μείνει έγκυος αλλά και αν μπορέσει να το κρατήσει και να το γεννήσει. Βλέπουμε λοιπόν πόσο ευαίσθητο είναι το θέμα της σύλληψης. Ασθενείς μου που είχαν αποβολή ή κάνανε έκτρωση, μου λένε όλες για το φόβο τους μήπως δεν μπορούν να μείνουν έγκυες. Εδώ συναντάμε την μια ή την άλλη σκέψη μετάνοιας. «Ελπίζω να μην τιμωρηθώ γι’ αυτό» ακούω από γυναίκες που στέκονται με τα δυο πόδια μέσα στη ζωή και δεν είναι προληπτικές. Είναι κρυφές σκέψεις όμως τις συναντάω συχνά. Αναρωτιέμαι πως γίνεται να υπάρχουν ακόμη τέτοιοι τρόποι σκέψεις και ιδιαίτερα όταν βλέπω γυναίκες να βασανίζονται απ’ αυτές. Εάν έχετε κι εσείς ένα τέτοιο ερωτηματικό ακόμη και πολύ μικρό τότε πείτε στον εαυτό σας ότι δεν είστε η μόνη. Και απαντήστε το καλύτερα αμέσως μόνη σας: «Όχι, δεν υπάρχει τέτοια τιμωρία!»

Να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι οι αποβολές και οι εκτρώσεις δεν επηρεάζουν μακροπρόθεσμα την ικανότητά μας να συλλάβουμε παιδί. Από την στιγμή που μια γυναίκα αποφασίσει ότι θέλει παιδί, να είναι σίγουρη ότι θα αποκτήσει. Σ’ αυτό θα επανέλθω αργότερα.
Ξέρω, ότι εάν δεν γράψω την επόμενη φράση, τότε σίγουρα θα την πείτε μόνη σας: «Ναι, αλλά κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μου πει πότε και πως θα είναι». Σωστά! Κανένας δεν μπορεί να το πει. Το αργότερο τώρα καταλαβαίνουμε πόσο ανακριβείς είναι ο οικογενειακός μας προγραμματισμός σε όλη του την διάσταση. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει, πότε θα κρατήσουμε το μωρό μας στην αγκαλιά μας γιατί τα παιδιά δεν προγραμματίζονται.

Σ’ αυτό το βιβλίο θα μιλήσουμε για την ηρεμία ή καλύτερα την γαλήνη. Και την υπομονή. Η γαλήνη και η υπομονή είναι καλές προϋποθέσεις για την σύλληψη. Εάν όμως συνεχίσουμε να προγραμματίζουμε το παιδί μας μπορεί και να μην πετύχουμε τον στόχο μας. Με αυτόν τον τρόπο μπαίνουμε σε μια αγωνιώδης συναισθηματική κατάσταση και αρχίζουμε να φοβόμαστε. Τον φόβο δεν τον χρειαζόμαστε καθόλου στην περίοδο προσμονής παιδιού. Η μόνη λογική συνέπεια είναι να σταματήσουμε να σχεδιάζουμε και να ξανοιχτούμε και να παραδοθούμε. Αργότερα θα σας πω τι εννοώ.

Ας παρατηρήσουμε λοιπόν τον άνδρα και την γυναίκα που είπαν τον «ναι» στο παιδί και στην σκέψη τους έχουν ανοιχτεί στο παιδί και στο να γίνουν γονείς. Είναι στην αρχή της περιόδου της προσμονής του παιδιού και στην αρχική χαρά.
Η σχέση και η σεξουαλικότητα γίνονται συνήθως πιο ρομαντικές. Όλα τα ωραία κοινά θέματα γίνονται πιο σημαντικά και το ερωτικό παιχνίδι κορυφώνεται με την ελπίδα της σύλληψης. Εδώ συνδέεται η ένωση του ζευγαριού με την βαθιά επιθυμία για παιδί. Η κοιλιά της γυναίκας ταυτίζεται με την ελπίδα.

Παλαιότερα στην Γερμανία λέγανε στις έγκυες γυναίκες ότι είναι «η καλή ελπίδα». Και ελπίδα είναι αυτό που συναντάμε. Έτσι δεν είναι; Ελπίζουμε. Ιδιαίτερα μετά την ωορρηξία. Παρακολουθούμε το σώμα μας, κάθε αλλαγή του στήθους, της κοιλιάς, των υγρών εκκρίσεων, της όρεξής μας, της διάθεσής μας και της κατάστασης της υγείας μας. Ελπίζουμε να μην έρθει η περίοδός μας, η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι έχουμε μείνει έγκυος. Πιθανόν να αγοράσουμε πολλά τεστ εγκυμοσύνης, όσο το δυνατόν πιο ανώνυμα για να μην καταλάβει τίποτα η φαρμακοποιός της γειτονιάς μας. Τι κρίμα που τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης μοιάζουν με αυτά της περιόδου. Τι κρίμα που διαβάζοντας τα διάφορα βιβλία ενημερωνόμαστε μεν αλλά δεν έχουμε την βεβαιότητα μιας εγκυμοσύνης δε.
Μέχρι να έχουμε την βεβαιότητα μας μένει «η καλή ελπίδα» απλά η ελπίδα. Μας εγκαταλείπει απότομα εάν το τεστ εγκυμοσύνης είναι αρνητικό ή όταν μας έρθει η περίοδος. Μερικές φορές αναρωτιέμαι πόσα κρυφά δάκρυα χύνονται στο μπάνιο όταν χάνεται η καλή ελπίδα γιατί έρχεται η περίοδος ή επειδή το τεστ δεν δείχνει την επιθυμητή ροζ ή μπλε γραμμή. Ο πόνος είναι αφόρητος. Είναι ένας μεγάλος συναισθηματικός πόνος τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνες μας. Δεν είναι «θυμός» ή «λύπη» αυτό που βιώνουμε αλλά βαθιά θλίψη.

Δεν κλαίμε επειδή δεν αποκτήσαμε αυτό που θέλαμε τόσο πολύ, αλλά γιατί ξεκίνησε μέσα μας ένας μηχανισμός, οποίος δεν γυρίζει πίσω αλλά ούτε σταματάει. Από την στιγμή που αρχίζουμε να επιθυμούμε ένα μωρό, μεγαλώνει μέσα μας η λαχτάρα γι’ αυτό. Πιθανόν η λαχτάρα να ήταν πάντα μέσα μας, αλλά ήταν βαθιά κρυμμένη έτσι ώστε να μην νιώθουμε τόσο πόνο ή απογοήτευση. Τώρα όμως συνειδητοποιούμε την λαχτάρα μας, είναι πολλή μεγάλη και μεγαλώνει συνεχώς. Το παιδί μας λείπει ήδη πριν καν γεννηθεί. Κι αυτό γεννάει την θλίψη. Η θλίψη αντιμετωπίζεται με καινούργια ελπίδα, η ελπίδα για τον επόμενο κύκλο της περιόδου και για τις επόμενες ερωτικές νύχτες με τον σύντροφό μας.

Πολλές φορές ακούμε για γυναίκες που μένουν δια παραγγελίες έγκυες. Στην πραγματικότητα όμως αυτό συμβαίνει σπάνια. Οι ιστορίες δεν αληθεύουν πάντα. Συνήθως περιγράφουν μια ιστορία αναπόφευκτης εγκυμοσύνης. Αυτό ας μην το μπερδεύουμε με την πρόθεση «Θέλω να κάνω παιδί» με την οποία μετά από μία σεξουαλική επαφή, ακολουθεί και εγκυμοσύνη. Αυτό είναι πολύ σπάνιο. Επίσης αυτές οι ιστορίες έρχονται από μια εποχή που ο οικογενειακός προγραμματισμός είχε άλλες προϋποθέσεις και αλληλεξαρτήσεις.

Πιο πιθανά βρίσκω τα αριθμητικά δεδομένα που παραθέτει ο Ρόμπιν Μπέϊκερ αξιόλογο βιβλίο του «ο πόλεμος των σπερματοζωαρίων». Υποστηρίζει ότι παγκοσμίως ο μέσος όρος των ερωτικών νυχτών ενός ζευγαριού για συλλάβουν παιδί είναι 500. Αυτό το βρίσκω πιο ρεαλιστικό. Είναι πολύ πιθανό να περάσουν πολλοί μήνες μέχρι να έρθει μια εγκυμοσύνη. Ορισμένες φορές και χρόνια. Έτσι επαναλαμβάνετε η τραγωδία στο μπάνιο στο τέλος κάθε κύκλου. Η αισιοδοξία μας μικραίνει και η ελπίδα μας μαζί της. Μήνα με τον μήνα η λύπη μας γίνεται ανυπόφορη.

Σας παρακαλώ να μην θυμώσετε που σας παρουσιάζω την κατάσταση τόσο αναλυτικά, αλλά έχω ένα καλό λόγο που το κάνω. Με ανησυχεί που οι γυναίκες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα μόνες τους. Βέβαια και ο μελλοντικός πατέρας είναι λυπημένος με τον τρόπο του. Προσπαθεί να μας παρηγορήσει με την φράση που χρησιμοποιεί το 90% των ανδρών: «Μην ανησυχείς θα γίνει κι αυτό». Αυτό δεν δείχνει αδιαφορία. Οι άνδρες μας το εννοούν σοβαρά! Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζουν την επιθυμία τους για παιδί. Με αισιοδοξία.
Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να τους συγχωρέσουμε, έστω και αν ακούγεται επιφανειακό, δεν το εννοούνε έτσι. Ας παρατηρήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Οι ασθενείς μου παραπονιούνται ότι οι άνδρες τους είναι αισιόδοξοι. Δεν αναγνωρίζουν ότι αυτές είναι που έχουν χάσει ένα μέρος της αισιοδοξία τους. Αυτή η ανισορροπία είναι που ενοχλεί μερικές γυναίκες και τις κάνει να θυμώνουν. Εάν καταλάβουμε τι συμβαίνει με μας και μέσα μας, εμποδίζουμε εξ’ αρχής η επιθυμία μας για παιδί, αν δεν πραγματοποιηθεί αμέσως να δημιουργήσει και το παραμικρό πρόβλημα στη σχέση μας. Όσο περισσότερη κατανόηση έχουμε ο ένας για τον άλλο τόσο πιο πολλή ασφάλεια θα νιώθουμε.

Αυτό είναι πιο εύκολο να ειπωθεί, παρά να πραγματοποιηθεί. Γιατί έχουμε ένα πρόβλημα που μας συνοδεύει όλη μέρα. Εμείς οι γυναίκες είμαστε ιδιότροπες. Τα καταφέρνουμε όλη την ημέρα να παρατηρούμε, το πώς αισθανόμαστε ακόμη και την παραμικρή ένδειξη του σώματός μας. Μπορεί να μιλάμε στην δουλειά μας με πελάτη και ταυτόχρονα να σκεφτόμαστε για μια στιγμή σε ποια ημέρα του κύκλου μας βρισκόμαστε. Μπορεί να καθόμαστε σε οικογενειακή γιορτή κα να ελέγξουμε μετά το φαγητό μήπως μας έρθει αναγούλα. Ναι, εμείς οι γυναίκες τα κάνουμε κάτι τέτοια: Το πρωί κοιτάμε στον καθρέφτη εάν άλλαξαν χρώμα οι θηλές του στήθους μας κι όταν βάζουμε το σουτιέν κοιτάμε αν πρήστηκε. Με λίγα λόγια: Κάθε μέρα βρίσκουμε χίλιες και μια ευκαιρίες να ασχοληθούμε με το θέμα της επιθυμίας μας για παιδί.

Το ίδιο δεν συμβαίνει με τους άνδρες μας. Πρώτα απ’ όλα δεν κάνουνε δύο πράγματα συγχρόνως και επιπλέον δεν είναι το δικό τους σώμα το οποίο βρίσκεται σε ελπιδοφόρα παρατήρηση. Πάντως όταν έχουμε ωορρηξία ή αρχίζει η περίοδός μας γνωρίζουνε πως νιώθουμε γιατί συνήθως δεν μπορούμε να κρύψουμε τα συναισθήματά μας. Να είμαστε σίγουρες ότι οι σύντροφοί μας έχουν παρατεταμένη την προσοχή τους πάνω μας και αναγνωρίζουν πριν από μας την στιγμή που θα βάλουμε πάλι τα κλάματα. Εδώ χρειαζόμαστε την παρήγορη επαφή μαζί τους, κάθε φορά που θα την αναζητήσουμε. Όσο καταλαβαίνουμε την φύση των ανδρών, με αγάπη και με μια δόση χιούμορ, θα τους έχουμε δίπλα μας καθ’ όλη την διάρκεια της προσμονής του παιδιού. Η ειλικρίνεια από μέρους μας και η τέχνη να εκφράζουμε τα αισθήματά μας είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Αν είμαστε λυπημένες, φαίνεται στο πρόσωπό μας και είναι σαν να λέμε «παρηγόρησέ με». Ας δεχτούμε την παρήγορη αγκαλιά και μην κατακρίνουμε τον άνδρα μας όταν μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος και ροχαλίζει.

Πιθανόν να έχουμε μια κουραστική διαδρομή μπροστά μας, για την οποία δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει. Πολλά στάδια θα πρέπει να τα περάσουμε μόνες μας καθώς έτσι είναι η φύση των πραγμάτων. Ταυτόχρονα χρειαζόμαστε συναισθηματική υποστήριξη από τον σύντροφό μας, την οικογένειά μας και τους φίλους μας, αυτή όμως εξαρτάτε από το αν δείχνουμε τα συναισθήματά μας και πόσο δεχόμαστε την υποστήριξη που μας προσφέρουν. Από την μεριά τους μπορούν ο σύντροφός μας και ο υπόλοιπος περίγυρος να ανταποκρίνονται καλύτερα όταν μιλάμε για αυτά. Εάν προσπαθούμε να τα κρύψουμε, σε μερικές περιπτώσεις δημιουργούμε ανασφάλεια στους ανθρώπους που μας αγαπούν.

Το μόνο μας πρόβλημα είναι ότι η επιθυμία μας για παιδί είναι ένα μικρό μυστικό. Αρχικά, καλό είναι να μείνει μυστικό. Πράγματι, ξένους δεν τους αφορά. Ανθρώπους όμως που μας αγαπούν, η καλύτερή μας φίλη, τα αδέρφια μας ή η μητέρα μας, ίσως και η καλή μας συνάδελφος να το νοιώθουν όταν κάτι δεν πάει καλά με μας ή αλλάζουμε συμπεριφορά. Ίσως η επαφή μαζί τους να μπορεί να μας βοηθήσει στο ένα ή το άλλο στάδιο που έχουμε να διανύσουμε. Άρα δεν υπάρχει λόγος να μην τους εμπιστευτούμε.
Αυτό πάει μόνο καλά αν δεν ταυτίσουμε το ότι δεν μένουμε έγκυος με προσωπική ήττα. Η εγκυμοσύνη δεν είναι εξετάσεις. Παρατηρούμε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι δεν μιλάνε για τις εξετάσεις παρά μόνο εκ των υστέρων και μόνο αν πετύχουν.

Πολλές φορές συμβαίνει το ίδιο και στην επιθυμία για παιδί. Η επιθυμία για παιδί είναι πολύ προσωπική υπόθεση και είναι απόλυτα κατανοητό να θέλουμε να παραμείνει στον ιδιωτικό τομέα της ζωής μας. Μπορεί να νομίζετε ότι οι περισσότεροι την εκμυστηρεύονται στους στενούς φίλους και όταν η ελπίδα φουντώνει, στους γονείς και τους υπόλοιπους συγγενείς. Δεν είναι πάντα έτσι. Από τα δέκα ζευγάρια που ρωτάω, όλα μου απαντούν με την φράση: «Κανένας δεν ξέρει για την επιθυμία μας για παιδί!»
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ζητήσω να χαλαρώσετε σιγά σιγά την μυστικοπάθεια σας εκεί που εσείς κρίνεται σωστό. Για τον απλούστατο λόγο, να μην απομονωθείτε συναισθηματικά. Περισσότερα γι’ αυτό το θέμα στο κεφάλαιο IV.



Αυτό είναι το πρώτο μέρος του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου <<Ήρεμοι στην διάρκεια της επιθυμίας για παιδί>> της Birgit Zart. Μετάφραση από την Αλεξάνδρα και επιμέλεια κειμένου από την Αγγελική


1. Kapitel / Teil 1 des Buches "Gelassen durch die Kinderwunschzeit" Übersetzung von Alexandra und Bearbeitung von Angeliki